Μια καλημέρα ειναι αυτη πεσ' την και ας πέσει χάμω

Καλημέρα πέρα για πέρα από άκρη σε άκρη

Καλά το ότι ήταν τόσο οικολόγος ο Γιωργακης δεν το περίμενα

Εδώ σου λέει  οι πάγοι στην Ανταρκτική λιώνουν ε κι αυτός για να μην λιώσουν όλοι οι πάγοι αποφάσισε να παγώσει κάτι και πάγωσε τους μισθούς

Καλέ ναι! Αυτούς που έλεγε ότι θα παγώσει ο Κωστάκης και πήρε τον μπουλο και δεν θα πάγωνε ο Γιωργακης κι έγινε κυβέρνηση? Ε να  αυτους!

Αλλά μια και βρήκε άλλα από αυτά που πίστευε κυρίως σε νεράιδες και θαύματα και στην πραγματικότητα  βρήκε βρυκόλακας και άδεια ταμεία αποφάσισε κι αυτός να κάνει το  παγωμα αλλα με στυλ Με ωραία χρωματιστή κορδέλα, τσάμπα υποθέτω η κορδέλα μην την πληρώνουμε κι αυτήν!

Καλέ ανάψτε το καλοριφέρ! Δεν περίμενα η έρημη να με παγώσουν πως να το κάνουμε αφού άλλα έλεγε πριν και δεν πρόλαβα να πάρω και κουβέρτα...

Το πρόγραμμα 100 ημερών ήταν μια φορά κι ένα καιρό σε μιαν άλλη εποχή σε μιαν άλλη γη σε άλλη χώρα Τα παραμύθια και οι νεράιδες πήγαν στο δάσος τους

και κλείστηκαν εκεί μέχρι τις επόμενες εκλογές να ετοιμάσουν το επόμενο σενάριο παραμυθιών και παραμυθιασματος

Εν τω μεταξύ πολίτες μου εμείς συνεχίζουμε να έχουμε την ίδια αβεβαιότητα και αίσθημα απελπισίας όπως και επί Κωστάκη Τι Κωστάκης τι Γιωργάκης...

Αμάν καλέ ξανθιά με τις ξεθωριασμένες φούξια ανταύγειες σταμάτα να μουρμουρας και πάνε να σιδερώσεις κάνα ρούχο που τα άφησες εκεί να κάθεται πάνω ο Πέρσης μπας και σιδερωθουν έτσι...Τράβα στην κουζίνα σου κι άσε τους μεγάλους και τρανούς να αποφασίζουν για σένα  χωρίς εσένα

Συγνώμη κύριε κύριε...να πω? Σσστ! σκασμός και στο θρανίο  σου συγνώμη στα πιάτα σου λέμε εδώ και τώρα ...

Συγνώμη κύριε κύριε επιμένω...Να παω να κατουρησω θέλω...

Ναι το παράλογο είναι εδώ γύρω μας Αλλά δεν κάνει να το λέμε ...Γι αυτό θα παω αλλού

Σε αυτό που ακόμα κανένας δεν μπόρεσε να μας στερήσει Στα δικά μας καθημερινά απλά και όμορφα

Να πω Χρόνια πολλά για χθες στον μεγάλο μου γιο που είχε γενέθλια και που χθες η μέρα μας ήταν ιδιαίτερη γι αυτόν

Σχετική εγγραφή για το πως ήρθε στον κόσμο είχα κάνει πέρυσι εδώ και ηταν γεματη περιπετεια και αξεχαστη φυσικα

Μετα τις 17 Νοεμβρη.. Δεκαενια χρονια πριν....κι οταν το συμπαν συνομωτει...

Μεγάλωσε...μεγαλώνει τον καμαρώνεις πια άντρα που ετοιμάζεται να ανοίξει τα δικά του φτερά

Και εσύ το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να του απλώσεις το χέρι και να του πεις καλή δύναμη και τράβα μπροστά

Το μέλλον μας είστε εσείς...Κοιτώ και τα τρία παιδιά μου πως μεγάλωσαν Παρατηρώ τον χρόνο που περνάει

Και λέω Αυτες οι στιγμες ειναι δικες μας Δικες μας στιγμες γεματες αγαπη και αυτο μετραει στη ζωη που εκει εξω ειναι δυσκολη Εχουμε να κρατιομαστε

απο τα δικες μας απλες γεματες αγαπη  στιγμες

Χρονια πολλα Παληκαρι μου ..Κι αν σου φωναζω καμια φορα ειναι γιατι σε αγαπω...Και σ αγκαλιαζω επισης και ειναι κι αυτο γιατι σε αγαπω..

Από giota1 στις Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 @ Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009 9:02 πμ
Permalink
Tags: Αταξινόμητα