Μια καλημέρα ειναι αυτη πεσ' την και ας πέσει χάμω

Καλημεραπερα γιαπερα απο ακρη σε ακρη

.Και να που ειμαστε δυο εβδομαδες  πριν τις γιορτες

Και να που ολοι προσπαθουν να μας πεισουν οτι θα περασουμε τα πιο υπεροχα Χριστουγεννα

αν αγορασουμε τουτο η το αλλο Γιατι αμα δεν αγορασεις, πανε τα Χριστουγεννα, τελος δεν υπαρχουν!

Τωρα αυτη η νοοτροπια οτι τα Χριστουγεννα ειναι γιορτη αγορων που μου προεκυψε τελαυταια και με κανει να αναρωτιεμαι που στην ευχη

πηγαν τα Χριστουγεννα που ηξερα καποτε ,που ηξερα παιδι..πολυ με κανει και σκεφτομαι την ξανθια

Βεβαια ως μη εκ γενετης ξανθια μονο τετοιες αποριες θα μπορουσα να εχω και ως γνωστο ο εγκεφαλος μιας ξανθιας

δεν μπορει ευκολα να ακολουθησει τις νεες ανακαλυψεις. Ετσι μενει με τις αποριες του και το μεγαλο ερωτηματικο

Που πηγαν τα Χριστουγεννα που ηξερα καποτε? Οπως και το θα χιονισει ΄η δεν θα χιονισει ? Τα μερομηνια παντως ασπρη μερα δεν βλεπουν

και το μονο που ελπιζουμε ειναι να του ρθει του καιρου ενα κατι και να μας ασπρισει την μερα μας αλλα αυτο ειναι απλως μια ευχη Παμε στο πρωτο ερωτημα

Τα Χριστουγεννα που λιγες μερες πριν την παραμονη στολιζαμε , οπου η Μπαρμπυ και ο Σπαιντερμαν και οτι λογης

περιεργο κατασκευασμα δεν ειχαν υπαξει ακομα Αλλα υπηρχε ενα αρκουδακι,ενα ρουχο, μια αγκαλια ζεστη..

Το δεντρο μας ποτε δεν υπηρξε υπερπαραγωγη του Χολυγουντ! Ηταν ενα απλο πολυ απλο δεντρο με στολιδια

που ειχαν φερει οι γονεις απο την Γερμανια Για χρονια η μανα μου κρατουσε αυτα τα στολιδια και με αυτα μεγαλωνα

καθε Χριστουγεννα . Ο Αι Βασιλης παλι ηταν αγιος που δεν εκανε τα χατηρια σου δε και καλα

Ποδηλατο ζητουσες εσυ, παπουτσια σου φερνε αυτος..Πρακτικοτατος μεσα στην κουφαμαρα του διοτι αλλιως δεν μπορουσα να το εξηγησω

πως καθε φορα που εγω ζητουσα παιχνιδια η ποδηλατο η κατι αλλο τελος παντων απο αυτα που μονο τα παιδια λαχταρανε αυτος

μου κοπανουσε κατω απο το δεντρο την μια παπουτσια, την αλλη ρουχα που ουδολως τα εκτιμουσα διοτι τα παπουτσια δεν ειχαν ροδες

κι εγω αλλα ειχα στο μυαλο μου...Αλλα τα εκτιμουσαν οι γονεις διοτι τοτε η καταναλωτικη μανια του περνω οτι κυκλοφορει στα

γνωστα μαγαζια και τα αδειαζω με φορτηγο στο σπιτι δεν υπηρχε. Υπηρχε η φτωχια μα και η συνεση..

Οποτε το ενα παιχνιδι που εμπαινε μεσα στα παπουτσια και τα ρουχα το εκτιμουσες αφανταστα και το  φυλαγες   με αγαπη και το χαιροσουν διπλα

Και μετα χαιροσουν το οτι το σπιτι ξαφνικα μυριζε απο σπανιες μυρουδιες που μονο στις γιορτες τις μυριζες. Κανελα γαρυφαλο.

κατι γλυκα με μελι που μοσχομυριζαν Και την παραμονη των Χριστουγεννων το σπιτι γεμιζε απο συγγενεις και φιλους και υπηρχε μια ατμοσφαιρα

διαφορετικη απ οτα καθημερινα μας , Υπηρχαν και φορες που τα Χριστουγεννα πηγαιναμε στο χωριο

Ενα χωριο οπου η ΔΕΗ δεν ειχε κανει την εμφανιση της ακομα (ΤΟ 74 βαλαν ρευμα στο χωριο μου)

Και τα Χριστουγεννα ειχαν την μυρωδια ξυλου. χιονια, και νυχτες που φεγγοβολουσαν απο την ασπραδα του χιονιου

με μια λαμπα πετρελαιου...Και τα χαραματα στην εκκλησια ειχε κατι που σε εκανε να νοιωθεις το θαυμαστο γεγονος που γιορταζαν ολοι

Τωρα παλι με το φορτηγο να χει αδειασει οτι κυκλοφορει απο παιχνιδια αχρηστα και μη πρακτικα στη φαντασια των παιδιων

κατω απο το δεντρο τα βλεπω να τα παιρνουν ολα να μην ξερουν ποιο να κρατησουν να τα σκορπανε παντου και μετα να τα αφηνουνε

στην τυχη τους...με την λαμψη που ειχε το ματι τους βλεπωντα τα τοσα πολλα, να εχει ξεθωριασει...και να μην τα δινουν σημασια

Ακριβως γιατι ειναι πολλα Ακριβως γιατι το σπιτι δεν μυριζει διαφορετικα απο αλλες μερες, ακριβως γιατι και ο κοσμος που ενδεχομενως

να ερθει στο σπιτι το ριχνει στο φαι, και μετα στην τηλεοραση, και μετα στο κεντρο για ρεβεγιον και τα παιδια στην γιαγια ...

Η Λαμψη των Χριστουγεννων που αναλωνεται σε αγορες ανουσιες, σε κεντρα φανταχτερα (που σε πιανουν κιολας)

Σε φαγητα πολυπλοκα και ανουσια χωρις την γευση της στερησης που σε κανει να το εκτιμας..

Το κοριτσακι με τα σπιρτα να ειναι εξω εκει στο χιονι πιο μονο απο ποτε

και τα παιδια μας μεσα επισης να ειναι πιο μονα απο ποτε,.. Και η ιστορια των Χριστουγεννων να χει καταληξει μια καταναλωτικη μανια

και οχι η γεννηση ενος θαυμαστου ανθρωπου που ηρθε στον κοσμο να δωσει αγαπη...

Το αστρο των Χριστουγεννων εχει ξεθωριασει απο τα μυριαδες φωτακια που αναβουν εξω αλλα μεσα μας συνηθως εχουμε μπλακ αουτ..

Και να που αναρωτιεμαι η ξανθια... Τι θα απολαυσουν πιο πολυ τα παιδια μου ? ενα φορτηγο παιχνιδια η μια αναβιωση του μυριζει

το σπιτι Χριστουγεννα, με παιχνιδια που θα παιζουμε ολοι μαζι, μακρια απο την τηλεοραση με ενα χρονο γι αυτα που σπανια τους το δινουμε πλεον?

Και μετα να παμε ολοι μαζι στην εκκλησια ακομα και αν δεν πιστευουμε και να ενωσουμε ολοι τις φωνες μας στο αιτημα και στην σημασια που ειχε ο ερχομος του νεογεννητου Χριστου.

Να αφησουμε το φορτηγο με τα παιχνιδια εξω απο μια εκκλησια και να ρθουν καποια παιδακια λιγοτερο τυχερα

και να βρουν εκει εξω απο το σπιτι του Χριστου μια χαρα που δεν την περιμεναν,

η να μεινουμε στην νεα μοδα που μας θελει οπως μας θελει λαμπερους ,ακριβους, μα και με ενα κενο μεσα μας να αναρωτιεται τι εχουμε χασει

απο τα παλια Χριστουγεννα και δεν το εχουμε τωρα?

α

Από giota1 στις Τρίτη, 8 Δεκεμβρίου 2009 @ Τρίτη, 8 Δεκεμβρίου 2009 9:03 πμ
Permalink
Tags: Αταξινόμητα