Καλημερα περα για περα απο ακρη σε ακρη
19 χρονια πριν. Ηθελα να παω στην πορεια για το πολυτεχνειο στις 17 Νοεμβρη αυτο.
Ετοιμαστηκα αφησα πισω οσους προσπαθησαν να με σταματησουν (βλεπε συγγενεις διαφορων βαθμιδων),πηρα και τον καλο μου
και ξεκινησαμε Ο καλος μου παλι ουδολως ηθελε να παει ,αλλα με την τρελη που εμπλεξε εκανε την καρδια πετρα και αφου
η τρελη ηταν και εννια μηνων εγγυος, καποιος επρεπε να την συμαζεψει σε περιπτωση περιεργων και εκτακτων
φαινομενων στην πορεια Τοτε ακομα τα πραγματα ηταν ησυχα σχετικα, οι μολοτωφ ηταν ειδος σπανιο και οι πορειες του
πολυτεχνειου γενικα ηταν ομαλες αντε κανενα ξυλο η καμια πετρα κα κεινο στο τελος της πορειας
Εγω ετοιμη για ολα, πηρα τον μουσατο απο το χερι και ξεκινησαμε
Εμεις ξεκινησαμε τωρα ,να βρουμε ταξι να κατεβουμε στο κεντρο να συναντησουμε και φιλους που
μας περιμεναν εκει .Αρκετα ενθουσιασμενη που παρ ολο που ημουν εγγυος θα καταφερνα να παω, γατι τοτε εγω
ανελειπως πηγαινα, και καλα θα γινω μαμα μα και η πορεια πορεια
Ελα ομως που το ταξι δεν ερχοταν η οταν ερχοταν ειχε αλλες διαθεσεις απ τις δικες μας ?
-Τι στο κεντρο? τρελοι ειστε ξερετε οτι κατω γινεται πορεια?
-Το ξερουμε Χριστιανε μου αφου εκει θελουμε να παμε!
-Τρελη εισαι κοπελα μου εγγυος πραγμα? Γιατι φαινοταν που ημουν εγγυος εννια μηνων και δεν μπορουσα να το κρυψω οσο κι αν ρουφουσα την κοιλια μου
Το οτι ημουν τρελη ημουν, αλλα αυτο δεν αφορουσε τον καθε ταξιτζη και εκτος και απο τρελη ημουνα και τσατισμενη που ηδη περιμενα ποση ωρα και ταξι δεν
εβρισκα και ο μουσατος αρχισε να χαμογελα πισω απο το μουσι του -Να ειδες δεν βρισκουμε ταξι Παμε σπιτι και παμε του χρονου
-Οχι εγω θελω να παω τωρα σημερα Και τι λες να γυρισω πισω και η μανα σου να γελα ειρωνικα που μου ταλεγε και δεν την ακουσα?
Εδω θα βρουμε ταξι και θα παμε
Ειμαι σιγουρη οτι εκεινη την ωρα ο μουσατος καλουσε ολο το συμπαν να τον βοηθησει με την τρελη διπλα του Προς στιγμην το συμπαν ομως φανηκε να αδιαφορησε
γιατι επιτελους ενας ταξιτζης μας πηρε
Ανακουφισμενη γιατι ημουνα και πολυ ωρα στο κρυο και το κρυο δεν το παω, αραζω στο πισω καθισμα και χαμογελωντας κοιταω τον καλο μου που δεν χαμογελαει μεν αλλα δεν λεει και τιποτα δε! προφανως τα χει βαλει με το συμπαν που τον εγραψε
Ξεκιναει το ταξι ,εγω κοιτω εξω, θυμαμαι διαφορα , εχει και κινηση παμε σιγα σιγα οταν ξαφνικα νοιωθω κατι να με βρεχει ...
Κανω την ανηξερη την αδιαφορη την παπια μα νοιωθω οτι η τα εκανα πανω μου και κοκκινιζω σαν παντζαρι, η οτι. ...
Ριχνω μια ματια και διαπιστωνω οτι ετσι οπως ημουν, αποκλειεται να τα ειχα κανει πανω μου εκτος αν ημουν φαλαινα
Και επειδη φαλαινα δεν ημουν επρεπε να ανακοινωσω το γεγονος στον μουσατο και στο ταξιτζη Προς στιγμη ξεχασα την πορεια
Το μονο που μπορουσε να μου αλλαξει γνωμη ηθελα δεν ηθελα ειχε παρει πρωτοβουλια και δραση μαζι με το συμπαν που τελικα συνωμοτισε εναντιον μου
Και τωρα επρεπε να παραδεχτω την ητα μου ...Ελα ομως που ηδη πλησιαζουμε στο κεντρο της πολης?
Πρεπει να βιαστω και να αλλαξουμε πορεια Αποφασιζω να μιλησω κατ ευθειαν στον ταξιτζη μια και ο μουσατος ημουν σιγουρη οτι μολις καταλαβαινε
τι συνεβαινε, η θα επεφτε απο το ταξι. η θα του λεγε κατι για διακτινηση (ναι οπαδος και αυτος του Σταρ τρεκ)
Συγνωμη λεω του ταξιτζη με το πιο γλυκο υφος του κοσμου. μηπως θα μπορουσαμε να αλλαξουμε λιγο το δρομολογιο?
_Τι λες κοπελα μου φτασαμε σχεδον τωρα! - ναι του λεω φτασαμε μα καποιος εχει διαφορετικη γνωμη τελικα και...
Εκεινη την ωρα ο μουσατος που ακομα τα εβαζε με το συμπαν προφανως ριχνει μια λοξη ματια ..μετα ριχνει μια πιο καλη ματια
χανει το χρωμα του. γινεται λιγο ασπρος κιτρινος και φωναζει
-Γενναω ανθρωπε μου γενναω!
Ο ταξιτζης εχει παθει ενα κατι κι αυτος Κοιταει εμενα που χαμογελω ηλιθια και αμηχανα και με την κοιλια τουρλα
κοιταει και τον καλο μου που φωναει συνεχεια- Γενναω καλε μου ανθρωπε γενναω και καταλαβαινει το δραμα που μας επαιξε το συμπαν ,
δηλαδη το δικο μου δραμα
Διοτι δεν εφτανε που δεν θα πηγαινα τελικα στην πορεια, θα πρεπε να γεννησω κι ολας Και αυτο διολου καλο δεν μου φαινοταν
Καλα ολα η εγκυμοσυνη, η χαρα, μα η γεννα ηταν κατι που η μαγκια δεν μ επαιρνε (δεν ηξερα δεν ρωταγα η χριστιανη ?)
Ο Μουσατος μουρμουριζει ακομα , εγω αναρωτιεμαι τι κανουμε τωρα, με κοβει λεω στον ταξιτζη την κλινικη που πρεπει να παμε
Και απο πορεια στο πολυτεχνειο καταληξαμε ραλι στο κεντρο της πολης, με την κορνα να φωναζει τον ταξιτζη να λεει αμα το κανεις στο ταξι μου εγω θα το βαφτισω..
Εγω τον ακουγα κι ελεγα ποιο να κανω, τι να κανω? αφηστε με δεν θελω! Παρτε με αλλη μερα λειπω ..
Με τα πολλα φτασαμε στην κλινικη χωρις να κανω την χαρη στον ταξιτζη, παιρνω τον μουσατο απο το χερι γιατι ακομα κιτρινος ητανε και κατι μουρμουραγε
αλλα ειχα τα δικα μου για να του δωσω σημασια και τον ανεβαζω στην υποδοχη για τις επιτοκους
Δεν λεω για την εικονα που παρουσιαζα γιατι ημουν βρεγμενη, αλλα ο μουσατος ειχε χειροτερη εικονα απο μενα
Ερχεται μια μαια με βλεπει ,της λεω -εμεις για την πορεια ξεκινησαμε του πολυτεχνειου αλλα αυτος εδω δεν ειναι καθολου καλα γενναει παρτε τον
και πανω που σκεφτομουν στα σοβαρα να αφησω τον μουσατο να παει μεσα, βρισκομαι εγω μπαγλαρωμενη μεσα στην αιθουσα τοκετων
να περιμενω την μεγαλη στιγμη Που δεν λεω μεγαλη στιγμη ειναι, μα οταν την περναει αλλος και οχι εσυ αλλα τι να κανω που δεν μπορουσα να κανω αλλιως
Κι ετσι χωρις πλακατ χωρις συνθηματα εβγαλα την νυχτα της 17 Νοεμβριου προς 18 σε μιαν αιθουσα τοκετων
Ο μουσατος εν τω μεταξυ καταλαβε την καλη του τυχη, οτι δεν θα γεννησει αυτος αλλα εγω και συνηρθε, λιγο το χρωμα του ηθελε διορθωμα ακομα
και ανελαβε δραση
Κι ετσι με το συμπαν να χει συνομωτισει υπερ του μουσατου στις 9 και 3 λεπτα ημερα Σαββατο 18 Νοεμβριου του σωτηριου ετους 1989 εφερα στον κοσμο τον μεγαλο μου γιο
Ο οποιος εκανε την δικη του επανασταση και δικη του πορεια και φανηκε ενα κατακοκκινο μωρο να τσιριζει δυνατα και να κανει γνωστη την παρουσια του στον
κοσμο Ευτυχως δεν κρατουσε πλακατ οταν γεννηθηκε, γιατι με παιδεψε και λιγο και με το πλακατ μαζι δεν θα μου ηταν περισσοτερο ευχαριστο
Και ετσι 19 χρονια μετα θυμαμαι και χαιρετιζω αυτο το παιδι καθε χρονο, που αποδειχτηκε και παιδι με ειδικες ικανοτητες και που οτι
του λειπει το δινει σε αγαπη και εισπρατει αγαπη και να μαι τωρα μια περηφανη μανα, παντα τρελη μα πιο ωριμη, να θυμαμαι εκεινη την μερα παντα συνδεδεμενη με το πολυτεχνειο και παντα με την θυμηση της περιπετειας Ενα ταξιδι αρχιζε για κεινον και μεις διπλα του να τον βλεπουμε να μεγαλωνει
να του στεκομαστε να τον καμαρωνουμε
Χρονια σου πολλα αγορι μου !Χρονια σου πολλα! Ευχομαι το ταξιδι σου ναναι ομορφο με περιεπετειες και ανθρωπους γυρω σου να το ζουν μαζι σου
Γιατι τωρα μεγαλωσες, δεν εισαι το κοκκινο εκεινο μωρο που βγηκε ετσι μεσα σε μια πορεια πολυτεχνειου Εισαι ενα παληκαρι πια, κι εγω δακρυζω απο χαρα που σε
βλεπω και που ειμαι μαννα σου. Μαζι θα τραβαμε τον δρομο στις δυσκολιες σου, γιατι ξερουμε οτι ο κοσμος δεν ειναι φτιαγμενος για παιδια με ειδικες ικανοτητες
Μα να ποια θα ναι η δικη μας επανασταση Να κανουμε τον κοσμο να μαθει να δεχεται τις ειδικες ικανοτητες και οτι η διαφορετικοτητα σε κανει περισσοτερο ανθρωπο
απο τους υπολοιπους Γιατι χρειαζεται κοτσια και τα εχεις
Και φυσικα εχεις και τα χρονια πολλα απο τα αλλα δυο αδερφια σου που ακολουθησαν 10
χρονια μετα απο σενα χωρις πορεια αυτα, ενα πρωινο Σαββατο του Αυγουστου
Δεν ξερω γιατι αλλα τα Σαββατα εχουν την προτημηση μας στις γενησεις της οικογενειας μας...